| Menu | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Ankieta |
|---|
| Zdjêcie z galerii |
|---|
 |
| Odwiedza nas |
|---|
| Odwiedza nas 21 gości |
| Moskiewski Kreml |
|
|
| Napisał: Ewa Sosna | |
Moskiewski Kreml Słowo „kreml” przeważnie dosyć jednoznacznie kojarzy nam się z władzami rosyjskimi. Często słyszy się w mediach: „Kreml podjął decyzję o…”, „Spotkanie władz na Kremlu”, w czasie wyborów „Nowy car już na Kremlu”, „Kreml wydał dyspozycję” itp. Słowo „kreml” przeciętnemu człowiekowi jest znane jako synonim słowa „władze” w Rosji. A szkoda…
Kreml, to przede wszystkim określenie grodu warownego, znajdującego się w wielu miastach rosyjskich, budowanego w centrum miasta. Znajdowały się w nim zabudowania książęce, cerkwie oraz budynki administracyjne. Stanowił główny punkt oporu w systemie obronnym miasta. Najpopularniejszy jest oczywiście Kreml Moskiewski, ale warto zobaczyć te mniej nagłaśniane, takie jak na przykład kreml w Kazaniu, Kiży czy w Nowogrodzie Wielkim, które są wpisane na listę dziedzictwa światowego UNESCO.
Moskiewski Kreml – serce Rosji i serce Moskwy. Najstarsza część stolicy i jednocześnie najbardziej centralna. Położony na wysokim Wzgórzu Borowickim, na lewym brzegu rzeki Moskwy zajmuje powierzchnię 27,5 ha o kształcie zbliżonym do trójkąta. Południowa ściana skierowana jest na rzekę Moskwę, północno-zachodnia w kierunku Ogrodu Aleksandrowskiego, a wschodnia – w stronę Placu Czerwonego. Był siedzibą książąt moskiewskich i carów rosyjskich, potem sekretarzy partyjnych a obecnie prezydentów, był miejscem koronacji, ślubów i pogrzebów władców. Został wzniesiony w XII wieku, a w obecnej postaci od 1508 roku. Otoczony wysokimi ceglanymi murami rozciągającymi się na długości 2235 metrów, z 20 basztami, z których najwyższa liczy 71m – słynna Wieża Spasska (z zegarem). Ściany mają wysokość od 5-ciu do 19-tu metrów, a grubość od 3,5 do 6,5 metra. W czasach Stalina Kreml był zamknięty dla zwiedzających, a w 1955 roku stał się muzeum pod gołym niebem. Od tego momentu obowiązuje zakaz mieszkania na jego terytorium. Od 1990 roku Moskiewski Kreml jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Pierwotnie, kremle były budowane z drewna. W 1367 roku za panowania Dymitra Dońskiego drewniane ściany Moskiewskiego Kremla zamieniły się w ściany i wieże z białego kamienia (z badań archeologów wynika, że kamiennymi stały się tylko wieże i najważniejsze części ścian, gdzie istniało największe zagrożenie szturmu). Od tego momentu w latopisach często spotyka się określenie „Moskwa białokamienna”. W 1508 roku został otoczony murami z czerwonej cegły i takim znamy go do dziś.
Sobory na Kremlu:
ZAPRASZAMY DO GALERII
Inne warte zobaczenia kremle w Rosji:
Przydatne strony: www.kreml.ru
Liczba komentarzy (2) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu... |
|
Warto też wspomnieć o jeszcze jednym osobliwym Kremlu w Moskwie.
To Kreml w Izmajłowie (КРЕМЛЬ В ИЗМАЙЛОВО), który jest muzeum muzeów. Samo s³owo KREML (КРЕМЛЬ) oznacza³o centraln± warown± czê¶æ rosyjskiego feudalnego miasta. Po raz pierwszy nazwa ta wymienia by³a w kronice w 1331 roku jako 'KRIEMNIK' (КРЕМНИК). Stosowano te¿ i inne m.in. ДЕТИНЕЦ, ГРАД 'dietiniec' i 'grad'. Zwykle budowla rozmieszczana by³a na wysokim wzniesieniu (na ogó³ wzgórzu), czêsto na brzegu rzeki lub jeziora. Takie po³o¿enie decydowa³o te¿ o nadaniu funkcji wojenno – obronnej. Z t± funkcj± wi±za³a siê te¿ ilo¶ci wie¿ oraz odleg³o¶ci miêdzy nimi. Na pocz±tku ¶ciany (mury) by³y budowane z drewna i ziemi, z czasem z kamieni i cegie³. W Kremlu znajdowa³ siê pa³ac ksiêcia, sobór, dwory bojarów i znane cerkwie. Kreml dominowa³ w¶ród wszystkich budowli i w staroruskim pañstwie by³ uznawany za centrum miasta, okre¶la³ zarazem i jego zarys. Drogi wiod±ce do jego bram czêsto stanowi³y podstawê promienistego lub wachlarzowego planowania pobliskich osiedli mieszkaniowych w s±siedztwie Kremla, tzw. podgrodzia. W drugiej po³owie XVIII wieku i na pocz±tku XIX wieku podczas zmiany planów architektonicznych struktury rosyjskich miast Kreml utraci³ swoj± wojenno – strategiczn± funkcjê i wszed³ powszechnie w miejskie kompleksy jako centra i historyczno – artystyczne kompleksy. |
